Navigation | skeftomai kai trexo
Μάϊος 14, 2008
Το χταπόδι είναι μαλάκιο, κεφαλόποδο με 8 πλοκάμια, δίχως καθόλου όστρακο.
Στο κέντρο των πλοκαμιών υπάρχει το στόμα το οποίο φέρει σιαγόνες από
κερατίνη για τον τεμαχισμό της τροφής, όπως επίσης και μασητική συσκευή
(Radula). Φέρει επίσης εγκέφαλο, πολύ ανεπτυγμένο νευρικό σύστημα και
πολύ ανεπτυγμένα μεγάλα μάτια πολύπλοκης δομής και η όραση τους είναι
οξεία.Το κυκλοφορικό σύστημα αποτελείται από 3 καρδιές οι δυό ωθούν
το αίμα στα βράγχια και η τρίτη στο υπόλοιπο σώμα. Η μεταφορά οξυγόνου
εξυπηρετείται από την πρωτείνη αιμοκυανίνη η οποία περιέχει χαλκό και
έχει γαλάζιο χρώμα.Κατά μήκος των πλοκαμιών,το χταπόδι φέρει μικρές βεντούζες
που το βοηθούν να παγιδεύει την τροφή του,να κινείται με ευκολία σε όλων
των ειδών τις υποβρύχιες επιφάνειες,αλλά και να προσελκύει μικρά όστρακα
και πετραδάκια,προκειμένου να καλύψει τη φωλία (θαλάμι) του.
Filed by dilailla at Μάϊος 14th, 2008 under ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
No comments on this post yet
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΓΑ ΕΙΔΗ ΦΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ
Filed by dilailla at Μάϊος 14th, 2008 under ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
No comments on this post yet
Το σχολείο μας ειναι ενα Γυμνάσιο που φιλοξενεί λυκειακές τάξεις.
Έχει 10 αίθουσες, 60 παιδία ,20 καθηγητές,ένα μίκρο γήπεδο basket
και ένα δυναμίκο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων . Το σχολείο μας
βρίσκεται λίγο πιο έξω απο τον κεντρικό οικισμό του νησιού μου
πάνω σε ένα μικρό ύψωμα.Στην πίσω όψη του σχολείου βρίσκονται
κάποια χωράφια που τα έχουν ιδιότες και πίσω απο αυτά βρίσκεται
ένας μεγαλύτερος λόφος. Αριστερά και δεξία υπάρχουν κάποια σπίτια
και λίγα χωράφια. Τέλος μπροστά απο το σχολείο απλώνεται
ο οικισμός και το λιμάνι του νησιού. .
Γενικά είμαστε ένα μικρό σχολείο αλλά είμαστε δραστήριοι
συμμετέχουμε σε διάφορα προγράμματα και έχουμε και διάφορες διακρίσεις.
Τέτοιες διακρίσεις είναι μετάλλια σε αθλητικούς αγώνες και βραβεία σε
καλλιτεχνικούς αγώνες (χορό και ζωγραφική). Αξίζει να αναφέρουμε
στισ διακρίσεις του σχολείου μας και το περσινό βραβείο στην
Filed by dilailla at Μάϊος 14th, 2008 under Γενικό
No comments on this post yet
Στη Ψηφιακή Ελλάδα οι πολίτες, και ιδιαιτέρως τα νεώτερα μέλη της κοινωνίας, μαθαίνουν πως πρέπει «να μάθουν να αλλάζουν διαρκώς»… κάνοντας τη γνώση, μέσα από την χρήση των νέων τεχνολογιών, πιο προσιτή και πιο άμεση για όλους:
- Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές και Πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε όλα τα σχολεία.Όλοι οι νέοι από τις πρώτες τάξεις της εκπαίδευσης μέχρι και το πανεπιστήμιο μαθαίνουν βασικές δεξιότητες χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών και Διαδικτύου (Internet) ενώ αποκτούν πρόσβαση σε μια τεράστια πηγή πληροφοριών μέσα από την αναζήτηση στο Διαδίκτυο (Internet). Ο υπολογιστής περνά από το «εργαστήριο» δυναμικά μέσα στην τάξη, για να υποστηρίξει τη διαδικασία της μάθησης σε κάθε μάθημα.
- Ενημέρωση και Κατάρτιση του Διδακτικού Προσωπικού, η οποία επιτυγχάνεται μέσα από μια σειρά επιμορφωτικών προγραμμάτων, λαμβάνοντας παράλληλα πιστοποίηση για τις νέες γνώσεις και δεξιότητες που λαμβάνουν.
- Τηλε-Εκπαίδευση (επιμόρφωση από απόσταση). Μαθητές και εκπαιδευτικοί οι οποίοι λόγω γεωγραφικής απόστασης, κοινωνικών συνθηκών ή ειδικών αναγκών δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στην εκπαίδευση με τυπικά μέσα, αποκτούν στη Ψηφιακή Ελλάδα την δυνατότητα να ξεπεράσουν τα σημερινά εμπόδια, μέσω μεθόδων τηλε-εκπαίδευσης.
Filed by dilailla at Μάϊος 14th, 2008 under ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΛΛΑΔΑ
No comments on this post yet
Μάϊος 13, 2008
Καφέ Αρκούδα
Για κάποιους πολιτισμούς η αρκούδα είναι σύμβολο αναγέννησης και παρθενογένεσης, γιατί κρύβεται στη φωλιά της στις αρχές του χειμώνα και εμφανίζεται πάλι την άνοιξη μαζί με τα μικρά της. Ζώο παρεξηγημένο, αφού παρά τις αντίθετες δοξασίες επιτίθεται μόνο αν βρεθεί σε θέση άμυνας, ζούσε κάποτε σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο. Σήμερα η κατάσταση των πληθυσμών και των βιοτόπων της είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: τους τελευταίους δύο αιώνες η καφέ αρκούδα έχασε το 60% της επικράτειάς της και το 50% του πληθυσμού της. Το πιο εντυπωσιακό θηλαστικό του δάσους απειλείται πλέον με εξαφάνιση.
Βασιλαετός: ο σπανιότερος αετός της Ευρώπης χάνεται
Στην Ελλάδα ονομάζεται Βασιλαετός ή Αυτοκρατορικός Αετός. Στις Αγγλόφωνες χώρες Imperial Eagle, στις Γερμανόφωνες Kaiseradler. Η διεθνής του ονομασία στα Λατινικά, εξίσου εντυπωσιακή: Aquila heliaca, δηλ. αετός του ήλιου. Είναι από τα εντυπωσιακότερα αρπακτικά πουλιά της ηπείρου μας. Ανάμεσα στους Ευρωπαϊκούς αετούς (10 είδη) έρχεται τρίτος σε μέγεθος, μετά τον Θαλασσαετό και τον Χρυσαετό, και το άνοιγμα των φτερών του φτάνει τα δύο μέτρα.
Τα ενήλικα άτομα έχουν χρώμα κυρίως μαυριδερό-καφετί, με ωχρό-ασπροκιτρινωπό το επάνω μέρος του κεφαλιού, το σβέρκο και τα πλάγια του λαιμού. Επίσης στον κάθε ώμο έχει χαρακτηριστικό άσπρο “μπάλωμα” και η ουρά του είναι γκριζο-καφέ με στενές σκούρες ραβδώσεις και μία φαρδιά σκούρα μπάρα στην άκρη. Τα νεαρά άτομα είναι ανοιχτόχρωμα και πιο εντυπωσιακά, με βασικό χρωματισμό κοκκινωπό με σκούρα στίγματα, έχοντας ασπριδερό το πίσω μέρος της πλάτης και τα οπίσθια και σκούρες ραβδώσεις στην κοιλιά.
Αυτό το πραγματικό στολίδι της ορνιθοπανίδας μας συναντάται σε ανοιχτές στέπες, σε ξερότοπους και ακαλλιέργητα λιβάδια με ελάχιστα δένδρα και θάμνους, αλλά και σε επίπεδες καλλιεργημένες εκτάσεις, σε χαμηλό υψόμετρο. Η τροφή του αποτελείται κυρίως από θηλαστικά του αγρού και λιγότερο από σαύρες, ενώ δεν γυρίζει την πλάτη του και σε κάποιο ψοφίμι που ουσιαστικά αποτελεί ανέξοδη πηγή ενέργειας.
Caretta-caretta
Είναι ένα από τα 9 είδη θαλάσσιας χελώνας που υπάρχουν στον πλανήτη . Ζει σε όλες τις θάλασσες που φαίνονται στο χάρτη με κίτρινο χρώμα.
Η caretta-caretta είναι μετρίου μεγέθους χελώνα, το μέγεθος από το καβούκι της φτάνει τα 120 εκατοστά και το βάρος της τα 100 κιλά. Το στόμα της μοιάζει με ράμφος παπαγάλου και είναι έτσι κατασκευασμένο για να μπορεί να σπάσει τα σκληρά όστρακα και αρθρόποδα με τα οποία τρέφεται.
Filed by dilailla at Μάϊος 13th, 2008 under ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
No comments on this post yet
Η ζωή στον πλανήτη μας, από την εμφάνισή της μέχρι σήμερα, έχει περάσει από διάφορα στάδια εξέλιξης. Μέρος αυτής της εξελικτικής διαδικασίας αποτελεί και η εξαφάνιση ορισμένων ειδών όταν αυτά δεν μπορούν να προσαρμοστούν στο περιβάλλον τους. Ενώ όμως τα τελευταία διακόσια εκατομμύρια χρόνια ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών ήταν περίπου 90 είδη ανά αιώνα, σήμερα υπολογίζεται σε 140 είδη την ημέρα! Κάποια από αυτά δεν έχουμε καν προλάβει να τα γνωρίσουμε. Όταν χάνονται, παίρνουν μαζί τους ένα κομμάτι της γενετικής και εξελικτικής ιστορίας εκατοντάδων χρόνων, που θα μπορούσε να αποτελέσει πολύτιμη πηγή γνώσεων για τον άνθρωπο. Δυστυχώς, τα αίτια αυτής της φθίνουσας πορείας είναι ανθρωπογενή.
Απειλές
Η κυριότερη απειλή για τα ζώα και τα φυτά είναι η καταστροφή των βιοτόπων τους. Χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπινης επέμβασης στη φύση που μπορεί να οδηγήσει σε αφανισμό κάποια είδη, είναι τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα. Η δημιουργία π.χ. ενός φράγματος μπορεί να αλλάξει τόσο δραματικά το περιβάλλον, ώστε πολλά είδη φυτών και ζώων της συγκεκριμένης περιοχής να μην κατορθώσουν να προσαρμοστούν. Αν μάλιστα τα είδη αυτά είναι σπάνια και έχουν περιορισμένους πληθυσμούς, τότε κινδυνεύει να χαθεί το είδος στο σύνολό του. Για παράδειγμα, αν ξεσπούσε πυρκαγιά στο δάσος των Παπάδων στη Β Εύβοια, το μόνο μέρος στον κόσμο όπου φυτρώνει η ευβοϊκή δρυς (Quercus euboica), το συγκεκριμένο είδος δέντρου θα χανόταν για πάντα. Για το λόγο αυτόν, συχνά οι επιστήμονες επικεντρώνουν την προσοχή τους στα ενδημικά και σπάνια είδη. Η χώρα μας, ένας παράδεισος βιοποικιλότητας, διαθέτει τεράστιο αριθμό ειδών, από τα οποία πολλά είναι ενδημικά και σπάνια. Σοβαρή απειλή για τα ζώα και τα φυτά αποτελεί και η αλλοίωση της γενετικής σύστασής τους λόγω της εκμετάλλευσής τους από τον άνθρωπο. Τα φυτά και τα ζώα που χρησιμοποιούνται σήμερα στη γεωργία και την κτηνοτροφία παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε σχέση με τα άγρια είδη από τα οποία προήλθαν, αφού ο άνθρωπος τα έχει «βελτιώσει» με στόχο τη μεγιστοποίηση της παραγωγής. Οι νέες ποικιλίες έχουν με τον καιρό εκτοπίσει τελείως τις φυσικές και αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα προσαρμογής - με αποτέλεσμα να είναι συνεχώς απαραίτητη η χρήση φυτοφαρμάκων, ορμονών και ζιζανιοκτόνων.
Filed by dilailla at Μάϊος 13th, 2008 under ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
No comments on this post yet
Μάϊος 12, 2008
Έκταση: 16 τ.χλμ
Μόνιμος πληθυσμός 687 κάτοικοι
Οι Λειψοί γεωγραφικά, βρίσκονται βόρεια της Λέρου και ανατολικά της Πάτμου. Έχουν έκταση 21 τ. χλμ.
Το νησάκι των Λειψών βρίσκεται 11 μίλια ανατολικά της Πάτμου. Δίνει το όνομα του σ’ ένα σύνολο νησιών που αποτελείται από είκοσι τέσσερις βραχονησίδες και έξι βράχους, με σημαντικότερες την Αρεφούσα, τα Ασπρονήσια, το Μακρονήσι, τα Καπαρονήσι, το Πιάτο, το Ψωμά, το Πιλάβι, του Σταυρή, τη Λύρα και την Κουλούρα.
Η ονομασία του είναι αρχαιότατη και υπό τη μορφή «Λεψία» απαντάται σε επιγραφές προχριστιανικών χρόνων. Από τα αρχαιολογικά ευρήματα και τις άλλες πηγές συμπεραίνουμε ότι οι Λειψοί κατοικήθηκαν αρχικά από Δωριείς και μετά τους ‘Ιωνες της Μιλήτου. Στα βυζαντινά χρόνια οι Λειψοί ανήκουν στο Θέμα των Κιβυραιωτών. Ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α’ ο Κομνηνός με χρυσόβουλλό του δωρίζει την Πάτμο και τους Λειψούς στον όσιο Χριστόδουλο (τέλη 11ου ή αρχές 12ου αιώνα). Στα χρόνια που ακολουθούν οι Λειψοί περιέρχονται στούς Φράγκους, στους Ιππότες της Ρόδου, στους Τούρκους και στους Ιταλούς για να ενσωματωθούν το 1948, μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, στην Ελλάδα.
Κατά την μυθολογία, οι Λειψοί είναι ταυτισμένοι με την μυθική Ωρυγία, το νησί της θεάς Καλυψούς, όπου κατέφυγε ο Οδυσσέας. Σύμφωνα, με αρχαία γραπτή μνεία που βρέθηκε σε μαρμάρινη πλάκα του 2ου ή 3ου αιώνα π.Χ., το αρχαίο όνομα του νησιού ήταν « Η Λεψία », ενώ μεταγενέστερες ονομασίες το αναφέρουν σαν: Ο Λειψός – Ο Λιψός – Η Λειψώ και τέλος, η επίσημη Οι Λειψοί. Το 1370 π.Χ. ζουν σ’ αυτό οι Κάρες. Γύρω στα 1200 π.Χ. έρχονται οι Δωριείς για να εκδιωχθούν σύντομα από τους Ίωνες της Μιλήτου. Το μαρτυράει και η μαρμάρινη πλάκα που βρέθηκε, με την εξής φράση: «ΕΔΟΞΕ ΜΙΛΗΣΙΩΝ ΤΟΙΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΣΙΝ ΕΝ ΛΕΨΙΑΙ». Το νησί κατοικείται από την εποχή του χαλκού. Εντούτοις, σώζονται αγγεία της Μυκηναϊκής εποχής (1600 – 1100 π.Χ.) και της Γεωμετρικής εποχής (1110 – 800 π.Χ.), που φυλάσσονται στο Λαογραφικό- Εκκλησιαστικό Μουσείο του νησιού. Νοτιοανατολικά του σημερινού οικισμού των Λειψών, στον λόφο εντοπίζονται λείψανα ακροπόλεως.
Λόγω της γεωγραφικής θέσης του, το νησί έγινε μάρτυρας πολλών ναυμαχιών, καθώς κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου (431 – 404 π.Χ.) τα πλοία και των δύο αντιπάλων, αγκυροβολούν συχνά στους φυσικούς και ασφαλείς όρμους του.
Το 1308 μ.Χ., οι Λειψοί καταλαμβάνονται από τους Ιωαννίτες Ιππότες για να υποταχθούν το 1522 μ.Χ. στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
Το 1821, οι Λειψιώτες έλαβαν ενεργά μέρος στον αγώνα του Γένους ενάντια στον τουρκικό ζυγό, ενώ το 1824, προσφέρουν καταφύγιο στον εξόριστο Πατριάρχη Αλεξανδρείας, Θεόφιλο αλλά και σε Υδραίους, Σπετσιώτες και Ψαριανούς Ναυάρχους. Από το νησί των Λειψών ξεκίνησαν ο Ανδρέας Μιαούλης και ο Γεώργιος Σαχτούρης για να αντιμετωπίσουν τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο στον κόλπο του Γέροντα, που έληξε με νίκη του ελληνικού στόλου.
Το 1912, περνάει στην Ιταλική κυριαρχία και το 1945 υπάγεται σε προσωρινή Αγγλική διοίκηση για να απελευθερωθεί τελικά και να ενωθεί όπως και τα υπόλοιπα νησιά της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα.
Η ιστορία των Λειψών είναι αναπόσπαστα δεμένη με την ιστορία των γειτονικών της μεγαλύτερων νησιών και ιδιαίτερα της Πάτμου.
Όπως όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου, έτσι και οι Λειψοί φαίνεται να κατοικούνται από τα προϊστορικά χρόνια συνεχώς μέχρι σήμερα. Σε διάφορα σημεία του νησιού βρέθηκαν επιγραφές και αγγεία που χρονολογούνται από τους κλασικούς χρόνους.
Η γειτνίαση με την Πάτμο μας επιτρέπει να υιοθετήσουμε ότι ο χριστιανισμός διαδόθηκε στους Λειψούς ήδη από τον 1ο αιώνα μ.Χ. Σημαντικά είναι τα μνημεία της παλαιοχριστιανικής εποχής, που είναι μια μεγάλη τρίκλιτη βασιλική με ψηφιδωτά δάπεδα και βαπτιστήριο στη θέση “Κουσέλιο”, πιθανόν του 5ου αιώνα, και λείψανα τοίχων, αρχιτεκτονικών μελών, ψηφιδωτών δαπέδων στη θέση “Κατσαδιά”, εκεί όπου σήμερα βρίσκονται οι ναοί του Αγίου Σπυρίδωνος και του Αγίου Παντελεήμονος
Filed by dilailla at Μάϊος 12th, 2008 under το νησι
No comments on this post yet
Filed by dilailla at Μάϊος 12th, 2008 under το νησι
No comments on this post yet